Agile Methodology
By آوای سکوت On اردیبهشت ۸م, ۱۳۸۹http://www.uplod.ir/download.php?file=659729
من و چالشی بنام دماغ !
By آوای سکوت On اردیبهشت ۳م, ۱۳۸۹این دماغ ما هم شده برا خودش یک سوژه که هر از گاهی که با آرش حرفمون می شه اون یاد آوری می کنه ! که مثلا
دماغ من یکمی فقط یک کمی کوچیک نیست !
منم هی برمیگردم بهش میگم بابا ( کیشین یاراشیغیدی یئکه بورون )دماغ مرد باید کوچولو نباشه !
رو همین اصل همین دماغ شده بود برام موی دماغ ! بخشی از تفکراتمو به خودش اختصاص داده بود . تا اینکه جناب
دکترکاویانی منو کردن Mr Home Work (این اسم به موجودی گفتته میشه که هر هفته موظفه اون
موضوعاتی که جناب دکتر میگن رو پیدا کنه ! بفهمه ! دسته بندی کنه هفته بعد بیاره تحویل بده و …) و من طفلک از
سرکار که برمیگردم یه لقمه می زنم و بعد می پرم رو سیستم و تا آخر هفته این کارمه ! خلاصه این موجود شدن دیگه
کلا منو ازفکر بعضی مشکلات دور کرده که یکیشم این دماغمه .
البته جای شکرشم باقیه که دماغم قد دماغ آرش نیست که ۳ بارم عمل کرده باز Mr Home Work که سهله اگه
موجود فضاییم می شد باز دغدغه ای بنام دماغ داشت !
تکلیف ناقص الخلقه م
By آوای سکوت On اردیبهشت ۱م, ۱۳۸۹http://www.upload4files.tk/download.php?file=3b7fb44da2b8c6ac835f76d5915dbc8e
نیمکت زرد اتاق انتظار
By آوای سکوت On فروردین ۲۱م, ۱۳۸۹با التهاب روی نیمکت زرد اتاق انتظار نشسته بود . پرستار اسمش را خواند . قلبش یک آن تند تر شد .
در را باز کرد . سلام داد . و کنار میز دکتر نشست. دکتر عکس های رادیولوژی را پس و پیش می کرد . عینکش را با
دستش عقب برد و گفت : شما اقای … هستید ؟!
جواب داد : خودم هستم !
دکتر سرفه ای کرد . عکس ها را روی میز گذاشت . کمی من من کرد …
گفت :آقای دکتر لطفا راحت باشید . برای من مسئله ای نیست . نگران نباشید .
نمی دونم چی باید بگم ولی متاسفانه دیگه نمیشه کاری کرد . این عارضه فقط چند ماه بهتون وقت می ده ! از این
فرصت استفاده کنید .
قلبش آرام شد . بیرون آمد . لبخندی زد و شش هایش را پر از هوا کرد . چون دیگر می توانست زندگی کند !
بقیه را خدا می داند !
By آوای سکوت On فروردین ۱۱م, ۱۳۸۹خانمی ۲۰-۳۰ ساله بلند قد ، آرایش کرده ، با مانتویی کوتاه ، کفش های ده سانتی ! لب می گزید و چند نفر عقبش !
هم پیاده هم سواره ! پسرک داخل ماشین گردنش خشکید . همگی ایستادند مقابل کیوسک روزنامه فروشی . اول خانم !
پسر عقب جلو می کرد . و منتظر !من هم منتظر بودم !ولی جنس انتظارها هم فرق دارد !خانم مجله ای برداشت !
بهانه ای بیش نبود !پسرک رفت !
خانم با گوشی قرمز سامسونگش ور رفت !
هوا سردتر می شد !
کنار ایستگاه چهارراهی که با این کارش فقط دو راه برایش باز می بود ایستاد ! ماشین ها از پی هم با بوق و چراغ
می آمدند .
و او لب می گزید و می دید و می سنجید ! و یکی را رخصت داد !
اتومبیل ایستاد . خانم سوار شد ! و رفتند . دیگر ندیدم . بقیه را خدا می داند !
