فعلا
Best Wishes

//paranoid android
________________________________________________________________
علی جون دورت بگردم . که کلی وقت گیره !
علی پیغوم نامه امروز سه شنبه متعلق به توئه

گینه دا دیرم قوشا قاریاسیز . بای بای .
________________________________________________
سلام
کیز بو سؤزلر نمندی دییرسن صاباح وبیم فیلتر اولسا کیمنندی ؟ هن ؟

در یکی از شهرستانهای آذربایجان شرقی فامیل و دوستان زیادی دارم. و هرچند وقت یکبار چندروزی را اونجا مهمون هستم. اشراف و تسلط خوبی نسبت به فرهنگ اونجا دارم میدونم فرهنگ اصیل آذربایجان رو خوب حفظ کردند و شاخصه های اصلی زندگی شون با تبریز کاملا یکی هست اما یک نکته جالب هست! اونم اینکه با وجود احترام زیادی که به مهمونها دارند و لی همیشه از تبریز شاکی هستند و معتقد هستند تبریزی ها در حقشون اجحاف میکنند. دلیل عمده اش هم مسایل ورزشی و مقامهایی هست که توسط ورزشکاران این شهر در عرصه کشوری و ملی کسب میشه. اونها معتقدند بازتاب این اخبار همیشه به اسم تبریز هست و خیلی کم به نام زادگاه و شهر اون قهرمان پرداخته میشه. من هم همیشه میگفتم این موضوع تقصیر کارکنان خبری و ورزشی صدا سیما هست و به جای اینکه شما از کل مردم تبریز دلخور باشین با نامه به صدا سیما پیگیر حقتون بشین اما بحثهامون نتیجه ای نداشت. خلاصه به تبع همین اختلاف نظر میدیدم این شهر خنثی ترین شهر نسبت به هواداری از تراختور در بین شهرهای آذربایجان هست و هیچ کسی رو نمیشناختم که تعصبی هرچند کم ته دلش نسبت به تراختور داشته باشه. چند روز پیش طبق عادت رفتم اونجا تا دوستان و آشناهامون رو ببینم. به محض اینکه وارد خونه دوستم شدم و در حال سلام و احوال پرسی ازم پرسید: ” ای بالا تراختوردان نه خبر؟” اولش فکر کردم داره شوخی میکنه اما لحن و قیافه جدی که داشت اصلا به شوخی شبیه نبود ، گفتم خوب آخرین بازیش با پرسپولیس پرید وسط حرفم و گفت: بابا ایول! ای ول! حتما توهم رفته بوده ؟ گفتم آره خوب منم اونجا بودم ، خنده کنان گفت بابا کشته اون “اییییی و ای ” گفتنتون تو موقعیتهای حساس شدم بابا دستتون درد نکنه آدم به فکرش نمیومد پرسپولیس میزبان هست خلاصه وقتی به خودمون اومدم که هوا تاریک بود و من غرق در تعریف خاطرات و جو ورزشگاه تو بازیها بودم و اونم با علاقهه شدید گوش میکرد. اما کم کم دیر میشد و باید میرفتیم عروسی یکی از فامیلهامون . کم کم حاضر شدیم و ادامه بحثو تو راه ادامه دادیم. مراسم مردونه بود و عاشیق ها میزدند و مهمانها میرقصیدند و جو گرمی بود. کمی که گذشت پدر داماد اومد طرف عروس داماد و از جیبش یه دسته اسکناس در آورد و شروع به ریختن شاباش روی سر اونها کرد، اسکناس اول رو در آورد و گفت اینو میدم به سلامتی پسر و عروسم ودومی: اینو به سلامتی مهمانها سومی: اینو به سلامتی بزرگای فامیل و … تا اینکه رسید به اسکناس آخر! در آورد کمی مکث کرد و به حالتی متفاوت تر ازبقیه به آرومی و کشیده گفت : بودا تراختورین ساغلیغینا! و صدای کف و صوت در فضا پیچید. باورم نمیشد ! یعنی اینهمه آدم اینجا دلشون با تراختوره؟ یعنی تراختور اینجا هم تشویق میشه؟ یعنی تو عروسی ها هم مردم به عشق تراختور کف میزنند؟ سرم رو با افتخار بالا گرفته و خوشحال از اینکه طرفدار تیمی هستم که نه فقط یک تیم فوتبال که یک فرهنگ برای ما شده و شاد بودم از اینکه میدیدم حضور پرشور ما در آزادی پیامد های وسیعی داشته که من هرگز تصورشو هم نمیکردم که در اون شهر در یک مراسم عروسی مردم برای پیروزی و پیشرفت تیم محبوبم دست بزنند. خلاصه دوستان اون شب وقتی همه هواداران تراختور در تبریز خواب بودند در چند صد کیلومتر اونطرفتر در بین کوه های سر به فلک کشیده مردمی که دور هم جمع بودند به عشق تراختور کف زدند و شادی کردند و برایم ثابت شد که دیگر تراختور تنها برای تبریز نیست و من تنها یکی از میلیونها هوادار عاشق تیم هستم و آن شب یکبار دیگر برای قهرمانی تیم محبوبم از خدا کمک خواستم و امیدوارتر از دیشب پلکهایم را برهم کشیدم.
_____________________________________________________________
به به
چاکر آق مهندس !
آقا خوش گلمیسن !
دئیرم اوندا کی ناهارین شیرکتده یانیردی بولاری یازیردین ؟!

راستی!اونور خصوصی داری
__________________________________________
تینا جان
خانجون مان مانمه
بابا من پیاز داغشو زیاد کردم طفلک اصلا همچین نیس !