دیدگاه‌ها برای: قدم و حسرت

با: دخترشب

دخترشب — Thu, 01 Jan 1970 03:30:00 +0000

بازهم دختری امد از اعماق شبهای سوخته ی مردگان

یک سال از تولد شکنجه گاه و تبعیدگاهم گذشت

اما کسی به دیدارم نیامد

بازهم کسی مرا نخواست

کسی نیامد چون اسباب پذیرایی ما تنها خون و شکنجه بود !

منم و جنون تنهایی

آدمیان را با شکنجه گاه هیچ کار نیست !

با: ستار

ستار — Thu, 01 Jan 1970 03:30:00 +0000

سلام دوست عزیز :
نوشته هات مثل همیشه قشنگ خواندنی
تبریک!
به روزم با نامه ای به دوست !
تا بعد . . .

به روز باش و به روز .

با: نسیم

نسیم — Thu, 01 Jan 1970 03:30:00 +0000

راستی حالا چرا آش رشته؟

فقط همینشو دوست دارم .

با: نسیم

نسیم — Thu, 01 Jan 1970 03:30:00 +0000

سلام
نمی دونم چرا ها .... ولی من اصلا نتونستم این حس رو توی خودم پیدا کنم
حالا میگم چرا ...
ولی قبل از اون باید بگم راست میگن که با نوشته هاتون آدم می تونه راحت همذات پنداری کنه یه جوری اصلا آدم احساس می کنه خودش هست .
ولی اینکه چرا نتونستم همدردی کنم خب برای اینه که من و بابای گرامی خیلی نزدیکیم بهم . این بیشتر به خاطر فاصله سنی کم من و بابا هم هست
اما این اشکال شما پسراست که خودتون رو خیلی دور می کنین از پدرتون !

خب خدارو شکر .
ولی من از بابا فاصله نگرفتم . یعنی دور و برم نمی بینمش که فاصله هم بگیرم

با: قمار باز

قمار باز — Thu, 01 Jan 1970 03:30:00 +0000

بابا......پدر.........اینا واسه من توی خاطره ها موندن
دستای بزرگی که دستای کوچیکم توش جا میکرد مردی که قصه میگفت
ولی امروز برام از اون مرد جز جسمی خسته نمونده .
خیلی بهش فکر میکنم که اگه نباشه چیکار میکنم با اینکه روزی جمعا 2 ساعت نمیبینمش ولی صداش واسه یه منی که از تاریکی میترسم قوت قلبه حتی صدای نفسهای خستش .
انتظار بزرگی نیست ولی من محبت پنهانی این مردها رو دیدم
بذار سخت بمونن صابر من و تو به اینجوریش عادت کردیم .

خیلی دلچسب گفتی رامین جان . خوشحالم می کنی میای . بازم بیا

با: sardar

sardar — Thu, 01 Jan 1970 03:30:00 +0000

از پدر گفتی نمیدونم شاید اون انتظاراتی که ازش داشتم و هیچوقت برآورده نشد رو یادم نگه دارم و نذارم که پسرم اون حس ها رو نسبت به من داشته باشه
مثل همیشه خوب و دلنشین بود داداش
یه سوال چرا وبلاگت رو تو کامنت هایی که برام میزاری نمینویسی؟
واقعا این کارت ناراحتم میکنه

خب باید بذارم ؟
باشه زین پس روی دو دیده می نهمش

با: دخترشب

دخترشب — Thu, 01 Jan 1970 03:30:00 +0000

بازهم دختری آمد از اعماق شبهای سوخته ی مردگان

بابا کلمه ی غریبی است نازنین

خیلی غریب است

حتی با واژه اش هم اخت نگرفته ام

منم و جنون تنهایی

خیلی غریب
غریب آشنا

با: مینا

مینا — Thu, 01 Jan 1970 03:30:00 +0000

وقتی هستن ما نمی فهمیمشون... وقتی نیستن شاید می فهمیم... شاید بازهم نمی فهمیم!
وقتی هستن گاها نیستن.... وقتی نیستن گاها هستن!
بابا.. مامان... دو کلمه که دنیاها میتونن معنی داشته باشن و یا به کل بی معنی باشن!
یکی از بزرگترین تناقضاتی هستن که خدا آفریده! آره خدا! همون خدایی که هر وقت خواست میده، هر وقت خواست میگیره! خدا...
تا هست سعی کن بفهمیشون... وقتی نیستن این کار سخت تر میشه!
خدا همیشه سایه ی بابا و مامان رو از سرت کم نکنه... هر چند با هم قهر باشین... درگیر باشین... دعوا کنین...
ولی به قول صابر که میگه: کار عبث و بیهوده ایست توقع کمک و یاری داشتن از کسی غیر خودت .

می دونم چی می گی ! خیلیم خوب . اما مطمئنا مثل تو درک نمی کنم .
خدایش بیامرزد

با: آیینه

آیینه — Thu, 01 Jan 1970 03:30:00 +0000

در مورد بابا هم ...
همدرد زیاد داری.
و این دردی است که هرگز فراموش نخواهد شد.
و من فکر می کنم هرگز هم خلا آن پر نخواهد شد...

خیلی بده خیلی ....

با: آیینه

آیینه — Thu, 01 Jan 1970 03:30:00 +0000

سلام. حالت چطوره؟

یه حس خوبی که همیشه توی نوشته های تو هست اینه که آدم راحت می تونه همذات پنداری کنه.

سلام . خوبی ؟
مرسی . با احساس خوبتون می خونین چون .