ماتحتش دهانم است . با لبانم فشارش می دهم و گازش می زنم . سیگار

خاموش هم کام نمی دهد دگر .

 

وارد اتاق شدم .

-         سلام

-         سلام عزیزم بفرمایین خواهش میکنم

-         آرام قدمهایم را بر می دارم در همین حین هم مثل همیشه زیر چشمی

 و رو چشمی اتاق را ورانداز می زنم . اتاقی پر از گل و کتاب با دیوار های سبز

نور چراخ خورشیدی که فقط قسمتی از اتاق را روشن کرده صندلی که قرار

است رویش بنشینم یا لم بدهم این ور میز و آنورش هم جناب آقای روانکاو .

-         خسته نباشین

-         مرسی عزیزم . خب چه خبرا ؟

-         جان ؟!

-         گفتم چه خبرا ؟ حال و روزت چطوره ؟

-         آهان ! هستیم خدمتتون . خبر خاصی نیست خبر بی خبریه . می بینین

که چه بلایی سرمون آوردن . بوی گندش هنوز رو تنمونه .

-         خب به اینا نباید فکر کنی دیگه عزیز .

-         نمیشه که آقای دکتر(تو دلم می گم ، کچل بی ریخت همین طرز فکر

رو داری که شدی دکتر )

-         خب موافقی شروع کنیم ؟

-         جان ؟! چیو ؟

-         آشپزیو خب (می خندد)

-         هه هه هه . می خندم مثلا (در حقیقت به حماقتش)

-         خودتو معرفی کن . چیکاره ای . مشکلت چیه ؟ اینارو همراه اون

چیزایی که من باید بدونم و بگو

-         اسمم … صابرم . ۲۵ سالمه وقدم ۱۸۵ وزنم ۶۰ …

-         نه عزیزم اینارو نگو . مشکلاتتو کارتو بارتو اینارو بگو

-         خب می گفتم آقای دکتر . اونایی که می گفتم همه مشکلاتمن .

مشکل خودمم . کارو بارم خودمم .

عین آدمای خیلی بافهم عینکشو می ده پایین از بالا نگام می کنه و سرش

و آروم آروم تکون می ده

-         متاهلی یا مجرد ؟

-         مجردم آقا .

-         چرا انقد خشن گفتی مجرد ؟

-         نه بابا . گوشاتون اینجور شنیدن .

از پشت میزش بلند شد . اومد طرفم . نشستم کنار صندلی من . دستش

 یه چیزی بود . گفت

-         می خوام بخوابونمت . حاضری ؟

جمع و جور کردم خودمو گفتم

-         بله ؟! نه مرسی زیاد مزاحم نمیشم دوستان بیرون مطب منتظرمنن  

آروم با دستش زد پس کلم و گفت : همیشه انقد خنگی یا خودتو به خنگی زدی ؟

-         والا .. خب هر طور راحتین .

-         الان یه جورایی می ری به عالمه خلسه . هر چی به ذهنت میاد به زبون میاری و من می فهمم که تو ذهنت چه خبره

-         آخه آقای دکتر اینجوری که بد میشه هر چی تو ذهنمه بیاد دهنم .

دور از ادب و نزاکته !

-         بس کن دیگه . راحت لم بده شروع کنیم .

ساعتو شروع کرد به حرکت دادن جلو چشام . زیر لب هم هی می گفت

آروم چشاتو ببیند به هیچی هم فکر نکن آروم بخواب . دیگه خجالت کشیدم

بگم مرد حسابی نا سلامتی تو دکتر این خراب شده ای زیر بغلات بوی

خرابکاری بچه هارو می ده با این وجود می خوای راحت بگیرم بخوابم ؟

مثلا خوابیدم .

احساس کردم ۱۰ دقیقه ای گذشته اما هیچ فکر بی پدر و مادر یا اصل و نصب

داری به ذهنم نیومده .

۲۰دقیقه بعد اما  .

از چشام اشک اومد . احساس کردم .

شروع کردم به حرف زدن .

چرا ؟!

چرا؟!

خیلی نامردی مگه قرار نبود بهم دروغ نگی ؟ مگه قرار نبود هیچ چیزیو ازم پنهون

نکنی ؟ مگه قرار نبود تا من هستم با کس دیگه نباشی ؟

صدام شروع کرد به لرزیدن . گریه می کردم .

مگه نمی گفتی دوسم داری ؟ مگه نمی گفتی برام می میری ؟ مگه نمی گفتی

 بی من می میری ؟

 مگه نمی گفتی تا تو رو دارم سراغ کس دیگه ای نمی رم ؟

این بود حرفات ؟ قولات ؟ من چه بدی بهت کردم ؟ جز اینکه …

احساس کردم یکی داره اشکامو پاک می کنه . اما من ادامه می دادم ..

یادت میاد گفتم بهت  : تورو خدا تورو جون هر کی دوس داری بهم هچ وقت

 حتی اگه به ضررت باشه دروغ نگو ، یادته ؟ قول دادی که نمی گم . یادته ؟

این بود خوش قولیت بی انصاف ؟ این بود جواب اونهمه صداقتم ؟

شکستی منو نابودم کردی داغونم کردی نصفه جونم کردی . فقط خودت می دونی

چه بلایی سرم آوردی که اصلا مستحقش نبودم .

شروع کردم به زار زدن . دستم مشت شده بود به یه جایی می کوبیدم . درد

 نداشت . فقط احساس کردم دیگه نمی تونم دستمو تکون بدم .

یواش یواش داشتم تکون می خوردم اما دوست نداشتم ازون عالم بیام بیرون .

دوست داشتم تو همون خلسه می موندم و زار می زدم و می مردم .

دوست داشتم تو اون عالم همه حرفای نگفته مو می گفتم . دوست داشتم

 تو اون عالم قد این سالایی که درد داشتم گریه کنم .اما گویا وقت تمام بود .

آقای صابر…

آقای صابر …

ببخشین نوبت شماست می تونین برین داخل خانم دکتر منتظرتونن .

 

چند لحظه ای همین طور به خانوم منشی نگاه کردم . هاج و واج مونده بودم که

 چه خبره .

بلند شدم طرف اتاق رفتم . جلوی پیرهنم خیس بود فکر کنم خیلی عرق کردم .

 دست راستمم نگاه کردم سرخ شده بود و نیمه کبود .

وارد اتاق شدم

اتاقی پر از گل و کتاب با دیوار های سبز نور چراخ خورشیدی که فقط قسمتی

از اتاق را روشن کرده صندلی که قرار است رویش بنشینم یا لم بدهم این ور

 میز و آنورش هم …