دوست من سرمایه من است.
By آوای سکوت On اردیبهشت ۲۸م, ۱۳۸۷
یه آگهی هــــست که میگه نمیدونم چی چیه من سرمایه منه ، منم می گم دوستای من سرمایه من است .
به قول سهراب ، دوستانی دارم بهتر از …بهتر از … حالا هر چی خلاصه که بهتر از همه چی .
چه تو محل زندگی چه تو محل درس و چه تو محل کار، از آرش و احسان بگیر تا اینور مهندس وبهاران و حتی آقا اسمال( که می میرم واسه اون زمزمه هاش) و اونایی که یه جورایی ارادت داریم خدمتشون !!!
از هر کدومشون یه جور درس میگیرم هرکدوم یه جور درسم می دن حالا هر چی مثلا ً درس زندگی . درسته من بعضیاشون اذیت میکنم حتی بیشتر از حد نرمال و لی خداییش خیلی بزرگوارن که منو تحمل می کنن از همه شون مچـــچـــکـــکـــرم مخصوصا ً از” نام محلی در اطراف اسکو + نژاد ” که همیشه بهش گفتم «کــــــوچـــولـــــوتم» .
خدایا هیچ کسیُ بدون سرمایه تو این دنیا نذار ، خدایا هیچ سرمایه ای ُ بدون کس نذار، خدایا هیچ بچه گربه ای رو بدون سرپناه نذار (خب دعاست دیگه)خدایا تا انقلاب منجی برنج را ارزان کن تامردم جون داشته باشن برای جنگ ، خدایا هیچ جوونی رو فسرده و ژولیده وانسدادی و یه وری و منحرف از راه آدمیت قرار مده اگر دادی هدایتش کن اگر دادی و هدایتش نکردی که هیچ ، ولی اگرقرار دادی و هدایتش کردی اما آدم نشد همون بهتر که بره معتاد شه بره دزد شه بره عوامل بیگانه شه یا از همه بدتر بره دانشجو بشه که از همه اینا بدتر و بسی ننگین تره .
فاتــــــــــــــــــــــــــحه.!!!(اینم اخر عاقبت دوست بازی)
ولی این بار نمیدونم به چه دلیلی باز کردن وبلاگ مصادف شد با تولدم – که این خودش یه پارادوکس خیلی قشنگه – برا همین تصمیم گرفتم تا من(سکوت)هست ” آوای سکوت “هم باشه .
یکی از دلایل برگشتنم بود . باشد که این چشم و هم چشمی اولین چ چ(مخفف چشم و هم چشمی) ای باشد که به جاست . 
